Plany Zadań Ochronnych dla OSO Jezioro Dobskie i SOO Ostoja Północnomazurska- relacja z warsztatów

Łęgi w Lesie Miejskim. Trudno dostępne i niezbadane cz.1

Rhea- nasza Ziemia zastępcza

Powrót do świerczyn borealnych

Rytm życia lasu

Las nie uznaje kalendarza i żyje swoim rytmem. Żaden z leśnych mieszkańców czy to borsuk, lis, sarna czy nawet dzięcioł średni, nie obchodził tej nocy sylwestra. Rytm życia lasu kształtuje odległość Ziemi od Słońca.
I tak, jak na zimowy okres, śniegu jest tyle co wspomnień po nim. Ze zwierząt można spotkać dzięcioła średniego, sarny oraz ślady ich wędrówek do wodopoju. Jest wyjątkowo cicho.
W oddali słychać stukot i trzaski ocierających się drzew. Zimny wiatr smaga gołymi konarami.
Przybyło nowych powalonych świerków a mchy jak zwykle o tej porze roku, prezentują się w pełnej okazałości.

Poszukiwania rodzimej przyrody

Mazury nie są jakimś moim oczkiem w głowie i wymarzonym miejscem gdzie chciałbym spędzić resztę życia. To co sprawia że są tak urokliwe i sielskie, dla człowieka który się tu urodził i spędził większość życia staje się z czasem trochę zbyt mdłe i wygładzone. Wtedy zaczyna się poszukiwać surowości świata, często skutej lodem lub owianej górskim zimnym wiatrem.

Mazury to jednak krajobraz którego trudno szukać gdzie indziej