Nic nie stoi w miejscu. Tak samo jak ludzie, tak i las zmienia się pod wpływem czasu. Drzewa zasiedlone pasożytniczymi grzybami lub owadami które żerują w pniu- padają, inne w ich miejsce wzrastają korzystając z nadarzającej się okazji. Mszaki porastają wszelkie wilgotne zagłębienia lecz nawet i one muszą ulec dominacji młodych siewek świerka. Drzewo w lesie nie jest najważniejsze. Najważniejszy jest nie zakłócony cykl przemiany materii w którym jest miejsce dla grzybów pasożytniczych, owadów żerujących w drewnie, ptaków odżywiających się tymi owadami. Drzewo często jest tylko epizodem w życiu innych organizmów, o wiele od niego ważniejszych. Niestety, to co nie stanowi pożytku dla gospodarki państwa- nie ma większego znaczenia i nie zasługuje na swój niezależny byt. Tak jest w przypadku kornika drukarza. Gatunek kluczowy dla bioróżnorodności który powinien znaleźć się na liście gatunków naturowych, wciąż jest traktowany jako szkodnik. Bez jego obecności nie można mówić o dobrej kondycji wymierających dzięciołów trójpalczastych.
Las nie stoi w miejscu i przekształca się. Siedliska zmieniają się: olsy łęgowieją, bory wilgotne z czasem przypominają świerczynę borealną. Są też miejsca które bezpowrotnie tracą swój charakter. Siedliska te stają się nie tyle zdegradowane co unicestwione.
