Słoneczne bytowanie w przyrodzie

Światło to źródło życia. Przechadzając się wśród drzew w promieniach słońca można wyczuć jakby pobudzającą dawkę energii skierowaną do uśpionego już lasu.

 

Szarobure bytowanie w przyrodzie

Dobrze jest czasem pójść do lasu, rozejrzeć się dookoła i dostrzec w nim coś innego niż zawsze. Rzeczy niedostrzegalne w codziennym bytowaniu w lesie urastają wtedy do miana własnej wartości.
Tak jest z drzewostanami oddziału 21d leżącego w południowo zachodniej części Lasu. Nic nie zwykłego, drzewa rosną sobie w lesie.

"Sztuka pośmiertna"- niezwykłe potrzeby homo sapiens

Człowiek ma w sobie tą niezwykłą przypadłość, podnoszenia pewnych czynów do poziomu sacrum lub co najmniej wyszukanej sztuki. Pewne przejawy naszych codziennych zajęć wydają się na tyle niezwykłe, niepowtarzalne że zasługują na indywidualną interpretację.

Myśliwi i ekolodzy w obronie przyrody- czyli o potrzebie edukacji wśród braci łowieckiej

Skuszony swego czasu przez znajomego poszukiwaniem ciekawych materiałów dotyczących łowiectwa, natrafiłem na artykuł  zamieszczony w miesięczniku Brać Łowiecka (BŁ 9/2009r.). W  tekście Bogusława Kaczorowskiego, myśliwego z 50 letnim stażem, zwrócono uwagę na bierność i konserwatywny brak zaangażowania myśliwych w ochronę przyrody oraz niski poziom akceptacji społeczeństwa dla polskiego łowiectwa.

Uroczysko

Jesień jest w pełni. Leśne uroczyszcza urzekają swoim tajemniczym nastrojem, grą światła i cienia. Wśród drzew można odnaleźć feerię barw spośród których najpiękniej prezentują się wszelkie odcienie złota. W złotej zasłonie stoją dumne monolity- dęby i graby, srebrzyste pomniki wieczności życia leśnego.
To czas niepowtarzalny, ukoronowanie sensu istnienia przyrody, uczta dla leśnych oczu, spoczynek i ukojenie po całym trudzie pracy. Energia w przyrodzie stopniowo zastyga i spływa do ziemi. Odrodzi się dopiero na wiosnę. 

Teorie pseudoekologa czyli słów kilka o siedlisku życia drzew

Bioróżnorodność zwykle postrzegamy jako mnogość różnych form życia. Jeśli już mówimy o bioróżnorodności w lasach to mamy na myśli zwierzęta, rośliny, grzyby czy porosty. Duże zróżnicowanie gatunków jest postrzegane jako miarodajny wskaźnik bioróżnorodności.
Co jednak stanowi o tym że środowisko jest w stanie przyjąć na swoje barki pewną liczbę gatunków, a inne odrzucić jako nieodpowiednie? Czym jest ta swoista pojemność siedliska i co decyduje o jego atrakcyjności?