Globalne zmiany lasu

Tak jest zatytułowana świetna mapa która powstała poprzez analizę zdjęć satelitarnych.z lat 2000- 2012 wykonaną jedną z metod wykorzystywanych w Geograficznych Systemach Informacyjnych. Metoda którą można opisać jako badanie granic i kontrastu pomiędzy elementami krajobrazu.

Na pierwszy rzut oka, lasy Europy nie wyglądają najgorzej ale po powiększeniu okazuje się ze są jednymi z tych które najdotkliwiej uległy fragmentacji 

W mglistym lesie

Na początek jednak kilka fotek sprzed paru dni o szkodnictwie przyrodniczym człowieka.
Las zawsze cierpi na działalności człowieka. Nie jest prawdą że ludzka ingerencja pozostaje bez echa
w ekosystemach a wszystkie zabiegi gospodarcze służą dbaniu o las. Większość z nich po prostu służy pozbawieniu danego terenu życia. Tłumaczenie się w Prognozach Oddziaływania na Środowisko o zaletach zrębów jako wzbogacających bioróżnorodność (poniżej) zakrawa o kpinę.

Dorobek pokoleń przyrodników w służbie gospodarki leśnej?

No cóż, w niektórych postach można dyskretnie ale czasem człowieka krew zalewa gdy dowiaduje się jak można przeinaczać wiedzę o funkcjonowaniu lasu dla argumentacji za nierozłącznym układem: człowiek- środowisko leśne. 

Jest to długi ale bardzo intrygujący tekst z Prognozy Oddziaływania na Środowisko Planu Urządzania Lasu. Po jego przeczytaniu można wyciągnąć wniosek że Nauka jako taka nie jest obiektywna a prawidłowości obecne w przyrodzie, odkryte dawno temu można zarówno użyć jako argument za ochroną przyrody jak
i za jej eksploatacją.

Słoneczne bytowanie w przyrodzie

Światło to źródło życia. Przechadzając się wśród drzew w promieniach słońca można wyczuć jakby pobudzającą dawkę energii skierowaną do uśpionego już lasu.

 

Szarobure bytowanie w przyrodzie

Dobrze jest czasem pójść do lasu, rozejrzeć się dookoła i dostrzec w nim coś innego niż zawsze. Rzeczy niedostrzegalne w codziennym bytowaniu w lesie urastają wtedy do miana własnej wartości.
Tak jest z drzewostanami oddziału 21d leżącego w południowo zachodniej części Lasu. Nic nie zwykłego, drzewa rosną sobie w lesie.

"Sztuka pośmiertna"- niezwykłe potrzeby homo sapiens

Człowiek ma w sobie tą niezwykłą przypadłość, podnoszenia pewnych czynów do poziomu sacrum lub co najmniej wyszukanej sztuki. Pewne przejawy naszych codziennych zajęć wydają się na tyle niezwykłe, niepowtarzalne że zasługują na indywidualną interpretację.